Verslag trampoline weekend
In het weekend van 23 en 24 september is er als start van het seizoen een weekend georganiseerd waarbij, naast de gezelligheid, het trampoline springen centraal stond.
Trampoline-weekend
Als start van het seizoen werd er door J.S. in het weekend van 23 en 24 september een weekendje weg georganiseerd. Deels voor de gezelligheid, maar ook deels omdat er getraind "moest" worden. Als uitvalsbasis werd Hoenderlo gekozen. De woonplaats van de familie Roodenburg. Zij waren zo gastvrij om hun huis en tuin ter beschikking te stellen voor dit weekendje. Bovendien hebben zij goede banden met Tom Cleton en die hadden we nodig om te kunnen trampoline springen. Vrijdag de 22e werd dan ook afgereisd naar Hoenderlo om in de tuin van Peter en Mieneke de tenten op te zetten.

Nadat het kamp was opgeslagen werd er afgereisd naar Apeldoorn om bij Tom Cleton te kunnen gaan trampoline springen. Het valt nog niet mee om na een lange en drukke werkweek op de vrijdagavond te gaan staan "Jumpen"! Ik heb nog even overwogen om gewoon naar huis te gaan i.p.v. naar Apeldoorn. Gelukkig heb ik dat niet gedaan, want Tom kreeg ons al snel aan de gang. Daarbij waren Peter, Mieneke en Marianne telkens zo vriendelijk om voor te doen wat Tom van ons verlangde. Niet dat dat een garantie was voor een vlekkeloze uitvoering van mijn kant, maar ik wist dan tenminste hoe het er uit zou moeten zien......
Na een schuchter begin en wat drempelvrees, vlogen de J.S.-ers dan ook al snel door de lucht. De zware werkweek was al snel vergeten. Ik had overigens ook geen tijd voor om daar aan te denken, want enigszins geconcentreerd moet je wel zijn voor dat gespring. Voordat je het weet lanceer je jezelf een kant op die je niet wilt.......
Gelukkig bleef iedereen wel zo'n beetje in zijn of haar van te voren uitgestippelde baan, alhoewel sommigen wel heel innig waren met de muur. Zal wel een knuffelmuur zijn geweest waarschijnlijk.





Na deze avondsessie ging het weer terug naar Hoenderlo. De temperatuur bleek nog zo aangenaam, dat buiten zitten tot de mogelijkheden behoorde. Onder het genot van een kampvuurtje en een hapje en een drankje werden dan ook de sprongen nog eens doorgenomen.
De ochtend die er op volgde was relaxed en aangenaam. Gelukkig maar, want ik had een ietwat benauwde nacht gehad. De camper van Geertje bleek toch iets meer kattenharen in zich te bergen dan ik van tevoren had verwacht. Na een half uurtje in dat ding was ik stikbenauwd en zat het snot voor mijn ogen. Weet ik meteen waarom het busje groen is zullen we maar zeggen. Gelukkig was er nog een slaapbank over bij de "campingbaas". Daar had ik geen last van katten. Alleen wat muggen, maar die mag en kan je tenminste wel platslaan. Om ongeveer 2.30u sliep ik dan eindelijk in om vervolgens om 9.30u weer wakker te worden. Tegen die tijd bleek het ontbijt al zo goed als klaar te staan en omdat het weer nog steeds goed was, kon dat prima in de tuin.
Na dit ontbijt werd er nog wat "getut" en hierna volgde een wandeling in de buurt van Hoenderlo.



Hiertoe werd de launche tevoorschijn gehaald, die vakkundig door Peter werd bediend. Nadat ik een aantal keren in de launche had gesprongen riep Tom mij toe dat ik het maar eens zonder launche moest proberen als ik op adem was gekomen. Dat leek mij een prima plan op dat moment. Tijdens mijn kleine pauze werd dat plan op een of andere manier echter steeds minder "prima" Ik dacht dan ook bij mijzelf "als hij er niet meer over begint doe ik het ook niet......"
Een ontsnappingsmogelijkheid deed zich voor toen Saskia (onverwachts aanwezig als een soort van "mystery guest") iets eerder wegging dan de training duurde. Ik ben dan ook met haar meegereden en heb de salto achterover niet meer los gedaan (hihi, watje ik.....).



Of anderen de salto achterover nog wel los hebben gedaan weet ik niet. Dat hoor ik bij de komende training wel weer.
Na deze springsessie volgde nog een BBQ en nog een nachtje op camping Roodenburg. Dat heb ik helaas gemist, want ik had andere plannen. Maargoed, dat zal ongetwijfeld ook gezellig zijn geweest.
Wat rest is wat spierpijn en kennis over salto's draaien. Het eerste verdwijnt hopelijk. Het tweede hopelijk juist niet. We zullen het zien.......
Joost en Natalie (gok ik), bedankt voor het organiseren en Peter en Mieneke bedankt voor de gastvrijheid. Wat mij betreft doen we het nog eens.
Etienne
p.s. De foto's zijn voor deze site verkleind. Als je 1 of meerder foto's op ware grootte wilt, moet je me maar even mailen.