Het 73e lustrum, ofwel de 365e verjaardag, van de Universiteit Utrecht  werd onder andere op 31 maart gevierd met een groots feest in het Beatrix theater van de Jaarbeurs in Utrecht. Hieronder een verslag van het optreden wat Jumping Spectacles daar verzorgde.

In het hoofd achter het fluitje

-    Tring, tring. Hallo met Fedde.
-    Op de grote Jaarbeursdemo fluiten? Lijkt me leuk.
-    Moet ik echt anderhalf uur oefenen om te leren fluiten? Zijn we een symfonie-           orkest begonnen? Zo moeilijk kan dat toch niet zijn.
-   Johnny B. Goode zingt dan: he plays the guitar like ringin' a bell.
    Nouja, aan de andere kant zingt hij ook: If you can't find a partner use a wooden
    chair en daar ben ik het ook niet mee eens.
-   Ach, een dergelijk training is ook wel gezellig met al die leuke Jumps. Tot morgen.

Let op de secondewijzer. Die twee hebben geen uitstraling, maar dat is oké op een training, ik moet alleen maar relevante dingen onthouden, anders wordt de lijst in mijn hoofd te lang. Aj, een maatfout. Ach, ze zijn getraind genoeg om die zelf te onthouden. Die twee volgordes zijn niet even lang, onthouden. Dus als het gemiddelde van drie paren al even op de grond zit, moet ik de rest afblazen. Wie heeft dat nou weer bedacht, “het gemiddelde van drie paren,” zo gebruik ik mijn studie om op een fluitje te blazen. FUUT!! Let op mijn secondewijzer. Hé die hebben een weigering, die tellen niet meer mee voor het gemiddelde. Onthouden. Het tweede paar gaat zitten, niet meteen het derde paar affluiten. Een goede fluitist valt niet op. Maartje en Jerome zitten al best even, moet ik Jules en Sandra niet affluiten? Nee, nog zes tellen extra. Ze dansen alsof ze nog lang niet aan het einde zijn, maar het is nu al bijna twaalf tellen. Nou, als ik ze zo direct affluit dan zullen ze wel verbaasd zijn. Maargoed, ze zijn ook wel getraind genoeg om met een glimlach te gaan zitten. Bijna achttien tellen nu. FUUUUUT!! Zie je wel, wat een verbazing. Maar hou mijn hoofd erbij. Let op mijn secondewijzer.

Kijk, de opvolgers pikken het goed op, alleen heb ik Jules nog nooit zo verbaasd zien kijken. Moeten we op de demo nog een keer doen, maar dan met een schijnwerper op zijn gezicht. Krijgt hij een extra tussenapplausje. Nou, in ieder geval wordt de demo weer een stapje beter, want die paren gaan straks praten over hun onderlinge timing. Ho, let even op de andere paren. Moet ik na deze paren de CD niet wisselen? Oh nee! Dat moet nog een serie later. Let op mijn secondewijzer. Aj, dat pasje gaat heftig ongelijk. Onthouden. Waarom hebben ze die CD op een andere plek gelegd? Ach, dat mag ook best. Het is een democratisch land. Ik word helemaal hyper. Meer nog dan met koffie. Komt dat door de muziek? Of doe ik het zelf? Zou ik nou één of twee jaar ouder worden, na vijf minuten fluiten? Relax!! Beperk je tot de hoofdlijnen, dus tijdig affluiten en verder de grootste tips onthouden. Dat is eigenlijk precies wat ik aan het doen ben. Hé, dat is een mooie volgorde geworden. Zou het helpen als ik deze jongens vertel dat het raar uitziet wanneer ze voor het buigen eerst naar het achterwerk van hun partner kijken? Mooie demo trouwens!

Nou, daar zit ik dan. Vierhonderd man publiek gaan helemaal uit hun bol. Ik hoef ze duidelijk niet te enthousiasmeren, dus ik zit hier een beetje te wachten tot ik zes keer op een fluitje mag blazen.

Dus zes keer een kwartseconde. Dat is anderhalve seconde op een demo van twintig minuten. Nou, ik beteken weer veel voor de maatschappij vanavond. Heel goed hoe Peter en Saskia het weer oppakken. Wat een ontzettend mooie demo is het eigenlijk!

De mannen doen dit keer wel erg overdreven stoer met die zonnebrillen. Ze hebben onder het eten vast Inge en Maartje horen zeggen dat de Jumping-Spectacles-jongens allemaal zo soft en zorgzaam zijn. Wie begon er eigenlijk vandaag met dat extra uitsloven? Jelle. En dan denk ik dat ik mensenkennis

 

heb. Gelukkig dat ze niet uit de muziek lopen met die act. Dit danst er weer perfect achteraan. Goed gelijnd! Aj, Willem grijpt mis bij het begin van de spreidsprong. Die moet wel verblind zijn geweest door een discolamp. Wat zullen die twee balen. Hebben ze dit team helemaal naar een topprestatie getraind, maken ze zelf de meest zichtbare misser. Zou ik het straks voor ze kunnen relativeren met een grapje? Bijvoorbeeld “hoe kun je zulke heupen nou missen?” Hoewel, als ik naar die kicks kijk, kan ik dat grapje maar beter achterwege laten.

Goed gevolgd! Wat een uitstraling! De glimlach van Etienne zakt in na twaalf minuten, terwijl de demo er twintig duurt. Dat heeft hij vaker. Klasse, wat een demo! En dit publiek begrijpt wanneer de dansers een lang applaus verdienen.

 Vroeger hingen we na afloop uitgeput onderuit in de kleedkamer, nu hangen ze met zijn allen rond de artiestenbar. Joost als op-de-bar-babe. Ongekende kanten van mensen. Wat een close, knus kluitje mensen daar. Aha, rondom de digitale camera. Past goed bij de theorie van de “korte feedback cycli.”

Afijn, tijd voor het feest nu. Genoeg gestresst en ingespannen. Tijd nu voor wat ontspanning. Had ik toch mooi gemist als ik niet anderhalve seconden had gefloten. FUUUUUUT!!

Fedde