JUMPING SPECTACLES IN BRNO

 
Begin van dit jaar was er ineens sprake van een demo (dansvoorstelling acrobatisch rock 'n' Roll) in het Tjechische Brno. Bij Brno dacht ik in eerste

instantie aan een of ander klein gat in Noord-Holland ofzo (want vaak treden we in dat soort plaatsjes op), maar snel kon iemand mij duidelijk maken dat het om de 2e stad van Tsjechie bleek te gaan ! Who the f*** verzint het nou om in Tsjechie te gaan optreden ? Nou, de gemeente Utrecht dus. Er blijkt namelijk sinds 1993 een stedenband tussen Utrecht en Brno te zijn en als gevolg van deze band vinden er regelmatig uitwisselingen plaats op gebieden zoals onderwijs, woningbouw, cultuur en sport. Onder de laatste twee kopjes valt de acrobatisch Rock 'n' Roll groep Jumping Spectacles te scharen en dat was dan ook de reden om op te gaan treden op het jaarlijks straatfestival van Brno. 31 augustus zou het eerste optreden zijn en dat betekende dat er vanaf half juni nog harder getraind moest gaan worden dan normaal. 10 paren wilde graag mee naar Brno en omdat we allang geen demo meer hadden gegeven met meer dan 4 paren (de optredentjes bij Jumping Spectacles bruiloften daargelaten) moest er nog heel wat uitgedacht worden. Daar kwam nog bij dat het een optreden van minstens een half uur moest zijn (en dat is voor acrobatische rock 'n'  roll begrippen best lang) en om het nog ietsjes ingewikkelder te maken gingen er niet alleen vergevorderden paren mee, maar ook een aantal paren met veel minder ervaring. Al met al dus een hele kluif voor het groepje mensen die het op zich hadden genomen om dit optreden uit te denken.
Uiteindelijk kwam er een voorstelling uit waarbij het spits werd afgebeten door de "oldtimers" (daar verstaan wij het rock 'n' rollen onder op de meer traditionele manier; d.w.z. met petticoats, vetkuiven, spijkerjasjes, etc. ).

Zij werden vervolgens van de vloer geveegd door de acrobaten (die  een  circus-act deden eindigend in een menselijke pyramide), die vervolgens met behulp van een grote bowlingbal weer van de vloer werden gesmeten door de acrobatisch rock 'n' rollers die dus de twee voorgaande acts combineerde tot de sport die wij al jaren beoefenen.

De show ging vervolgens verder met een groot aantal afwisselende stukjes waarbij we soms met zijn allen danstte en dan weer een voor een. Bovendien zat er een opbouw in van lage naar steeds hogere

acrobatiek om het zo voor het publiek interessant te houden. Wij zelf waren uitermate tevreden met het resultaat, maar of het publiek dat ook zou vinden was natuurlijk nog even de vraag. Een eerste hint kregen we tijdens en na de generale repetitie. Het publiek was enthousiast en na deze voorstelling kwam er nog iemand na ons toe die zei dat het "af" was. Een mooier en bovendien korter (of weet iemand nog een woord van 1 letter wat hetzelfde betekent ?) compliment was er niet te krijgen. Maargoed, dansen voor thuispubliek is natuurlijk wel wat anders dan dansen voor Tsjechisch publiek.

27 augustus  reisde we  af naar  Brno  met  de  nachttrein.  Het   woord
"slaaptrein" klonk mij altijd wel romantisch in de oren. Verre reizen, Orient Express, luxe alom, etc. Dit beeld werd echter wreed verstoord door 12 zweetvoeten (inderdaad ik tel die van mezelf ook maar mee om commentaar te voorkomen), een veel te kort bed, een rammelende trein en de Tsjechische douane die, toen ik eindelijk sliep, ons met veel kabaal kwam wakker maken.

Echt uitgerust kwamen we dan ook niet aan in Brno, maar het ochtendhumeur was snel verdwenen toen we uitstekend werden opgevangen door de organisatie daar. De bus naar het hotel stond al klaar en eenmaal daar kregen we een tramabonnement, zakgeld, toegang tot een aantal musea, een plattegrond van de stad en er waren al een aantal excursies geregeld. Mooi! Daar zou het dus niet aan liggen.

Ook de ondersteuning voor de optredens bleek dik in orde. De muziek was goed geregeld (ook mede dankzij onze eigen meegereisde muziekman en manusje-van-alles Koen), het decor werd voor ons opgebouwd en afgebroken en als er iets was hoefde we maar te "kicken" en het werd geregeld. Het enige minpuntje was dat het podium een meter of wat minder diep bleek te zijn...........daar ging de door ons zo mooi uitgedachte choreografie. Als we ons optreden nu zouden doen zoals we hadden uitgedacht zouden er hier en daar wat mensen van het podium gaan vallen. Wel spectaculair natuurlijk, maar daar ga je dus geen 6 optredens mee halen. Gelukkig hoefde we niet meteen op te treden en hadden we nog wat dagen om te trainen en aan de nieuwe situatie te wennen. Dit obstakel werd dan ook overwonnen en niets stond ons eerste optreden in de weg.

Hoewel? Op de bewuste dinsdag regende het ´s ochtends. Dat zou een hoop publiek schelen en wat nog erger was, het regende in waardoor het podium spekglad werd. Ons 1e optreden afblazen dan? Dat kan je die (hooguit) 20 mensen die daar in de regen op ons optreden zitten te wachten niet aandoen. Als mensen dat voor je over hebben moet je eigenlijk wel door. Bovendien hadden we hier maanden naar toe gewerkt en iedereen wilde dan ook erg graag de dansvloer op, glad of niet. Goed! We gaan dus door. Met wat dweilen werd het podium droog gemaakt en alsof het zo moest zijn, brak de zon door toen het moment aanbrak om op te treden.

Gelukkig bleek het publiek net zo enthousiast als in Nederland en wat het nog leuker maakte was dat gaandeweg ons optreden er steeds meer mensen kwamen kijken. De stuk of 20 mensen waar we mee begonnen kregen dan ook al snel gezelschap van velen anderen (sorry, ik heb ze niet geteld. Ik was aan het optreden).

Yesss ! Dat beloofde nog wat voor de komende 5 optredens, want dit 1e optreden gaf al behoorlijk wat adrenaline. Het 2e optreden zou nog dezelfde dag zijn, maar wel op een ander podium. Helaas dus niet midden op het grote plein van Brno, maar naast een veel kleiner plein en enigszins verscholen. Oh jee, als dat maar goed komt. Bij het andere podium hadden we de luxe dat er veel winkelend publiek voorbij kwam, wat ons optreden wel zo interessant bleek te vinden dat ze bleven staan. Bij dit podium hadden we die luxe niet. Dan maar op strategische plekken opwarmen en hopen dat je zo publiek trekt. Dat bleek een goede ingeving, waardoor we tenminste konden starten met een half gevulde zaal (ook het toeschouwersgedeelte was overdekt, dus ik kan hier wel een beetje spreken van zaal). Ook hier bleef echter het publiek toestromen tijdens ons optreden. Waar die lui allemaal vandaan kwamen weet ik niet, maar gaaf was het wel om te eindigen met een zaal vol meeklappende en applaudisserende mensen.

De volgende dag bleken we de krant gehaald te hebben. Een uitgebreid artikel met foto. Onze gids vertaalde het stuk en zei dat het heel lovend was. Niet alleen het optreden zelf werd positief bevonden (we zouden, volgens het artikel, het straatfestival "upgraden"), maar ook het Tsjechische praatje tussendoor werd erg gewaardeerd. Fedde had namelijk de moeite genomen om een Tsjechisch praatje uit zijn hoofd te leren. Hierin vertelde hij wat over ons, over de stedenband Utrecht - Brno en over acrobatisch Rock 'n' Roll. Volgens het krantenartikel was het erg vermakelijk om Fedde bezig te zien en te horen. Voor ons was echter het belangrijkste dat hij ook daadwerkelijk te verstaan bleek te zijn. Dat hadden we namelijk nog niet kunnen controleren, want niemand (inclusief Fedde dus) sprak Tsjechisch. Afijn, het krantenartikel bleek goede publiciteit te zijn, want de dag erop zat er al veel publiek op ons te wachten. De ergste spanning was er af en optreden 3 en 4 gingen dan ook weer beter als de vorige 2. Vooral de niet-dans-stukjes (als intermezzo en achtergrondvulling) gingen steeds beter en leuker. Het was duidelijk dat iedereen het wel naar zijn of haar zin had. Dit resulteerde wederom in een enthousiaste menigte en de volgende dag bleken we weer met foto en al in een krant te staan!  Een ietwat korter artikel, maar wel met de aankondiging waar we de volgende dag te bewonderen zouden zijn. Mooi! Het publiek voor optreden 5 en 6 was dus ook verzekerd.

Leuk was het ook om te zien dat sommige mensen wel 2 of 3 keer naar ons kwamen kijken. Yeah! We hadden fans! Maargoed, over de laatste 2 optredens

zal ik niet meer vertellen dat ook die gladjes verliepen. Hier en daar kwamen er wat pijntjes en blessures naar boven (het valt ook niet mee om in korte tijd 6 keer en topprestatie te leveren), maar met wat aanpassingen heeft iedereen alle optredens kunnen volbrengen. De noodscenario's hoefde dan ook niet uit de kast te worden gehaald. Wat nog restte was een excursie naar een brouwerij en een afsluitend feest. Bier is namelijk de nationale drank van Tsjechie en bovendien was de brouwerij een van de sponsors van het festival. Vol goede moed togen we dan ook richting brouwerij. Die bleek echter op vrijdag niet in bedrijf.........de rondleiding ging dan ook langs bakken vol gistend bier, een paar koeltanks en een stilstaande bottelarij. Gelukkig was Reinier zo vriendelijk om zijn arm flink open te halen aan een muurtje, waardoor de middag toch nog iets spannends kreeg (en Reinier een stuk of 5 hechtingen). Opmerkelijk was trouwens wel dat er in dat grote bedrijf niet eens een EHBO-doos bleek te zijn, laat staan een EHBO-er. Gelukkig hadden wij onze dansende dokter (Sandra) bij ons die Reinier kundig verbond met spullen uit onze eigen EHBO-kit. De excursie naar de brouwerij bleek dus niet zo bijzonder. Het afsluitende feest daarentegen was dat wel. In de mooiste zaal van Brno (in het oude stadhuis), waar je normaal gesproken alleen van achter een touw een blik op mag werpen, werd een receptie gegeven. Met een bierbrouwerij als sponsor vloeide het gerstennat echter rijkelijk en de receptie sloeg dan ook snel om in een waar dansfeest. Tegen de tijd dat ik aankwam waren de mensen uit India en Polen (die ook optraden op het straatfestival) al behoorlijk op weg om de biervoorraad op te maken. Dit resulteerde in een combinatie van Poolse polonaise, Indiaase oogstdans en acrobatisch rock 'n' roll. Daar vallen 2 dingen over te zeggen; dat daar geen gewonden bij zijn gevallen is me een raadsel en een rage zal deze dans nooit worden. Daar wilde ik het maar bij laten.

Goed, na deze bijzondere afsluiting volgde nog 1 nacht in het hotel, Daarna ging ieder zijn weegs. Een groepje ging naar huis, een paar hadden nog een paar dagen Praag gepland en een 6-tal gelukkigen hadden nog ruim een week vakantie in Tsjechie. Ondertussen is iedereen weer thuis. Wat rest zijn video-opnames, honderden foto's en de fijne herinneringen aan een bijzonder optreden in Brno. Heeft de gemeente Utrecht nog meer stedenbanden? Wij houden ons aanbevolen. En zoniet, dan gaan we gewoon naar India. De dansgroep uit India heeft ons namelijk uitgenodigd voor volgend jaar. Ben benieuwd of ze dat ook waar kunnen maken. Ik verwacht eigenlijk van niet. Maargoed, na dit optreden in Tsjechie en het optreden in Mexico van een paar jaar geleden hou ik overal rekening mee.

Namens Jumping Spectacles

Etienne Blaas