Culemborg promsconcertOp 7 en 8 november 2003 heeft Jumping Spectacles een bijzondere dansdemonstratie gegeven in Culemborg. De voorstelling was ter gelegenheid van het tiende promsconcert van het Koninklijk Stedelijk Muziekkorps uit Culemborg. Dat betekende dansen op live-muziek van een harmonieorkest van ruim 50 muzikanten! Wij waren maar 1 van de vele acts op die avond. Natuurlijk speelde het orkest solo een aantal stukken, maar vaker nog werden zij ondersteund door allerlei acts, zoals een turnvereniging, een jazzballetgroep, zangers en zangeressen, een zingende koster, een Griekse dansgroep en wij dan natuurlijk. Dit alles met professioneel verzorgd beeld (drie camera’s en een groot beeldscherm) en geluid. Kortom een strak en goed geregiseerd avondvullend programma om U tegen te zeggen.

Maanden ervoor waren wij al uitgenodigd om deel te nemen en omdat ons dat wel erg bijzonder leek hadden we toegezegd. Toen de datum echter dichterbij kwam, bleek onze toezegging niet eens zo heel gemakkelijk waar te maken. Als gevolg van de aard van het optreden waren beginners niet goed in te passen en onder de meer gevorderden showdansers hadden wat last van “personele problemen” Gelukkig bleken Joost, Jelle en Sacha bereid met andere danspartners te dansen dan ze normaal doen zodat we op vrijdag toch aan het minimum van 4 paren kwamen en op zaterdag aan het iets relaxtere aantal van 5.

Het muziekkorps had namelijk een stuk van een kleine 9 minuten ingestudeerd (rock around the clock, kom van dat dak af, let’s twist again en eigen composities) waardoor 4 paren toch wel nodig waren. Nou is 9 minuten aan de ene kant ook weer niet zo lang, maar aan de andere kant....als ze het aan één stuk doorspelen weer wel. Even een kleine pauze tussendoor, zoals we gewend zijn, was er dan ook niet bij. We werden geacht constant door te dansen. Bovendien zat er een aardig tempo in. Kwam ook nog bij dat we onze standaardvolgordes ineens op andere muziek moesten gaan dansen en dat gaf toch ook wel weer een heel andere dimensie aan het geheel. Om het allemaal nog iets interessanter te maken, was er totaal geen ruimte voor improvisatie, uitloop of foutjes. Normaal gesproken laat je het nummer wat dan opstaat gewoon iets langer doorspelen, maar dat is bij een orkest toch wat moeilijk. Voordeel is weer wel dat een orkest bij een harde landing niet overslaat (of ze moeten met zijn allen tegelijk de hik krijgen natuurlijk...).

Afijn, ruim van te voren kregen we een CD opgestuurd waarop het stuk stond zoals de harmonie dat al had geoefend, zodat we onze choreo-grafie daarop aan konden passen. Onder leiding van Sandra en Jules werden de dingen zoals het old-timen, de grondvolgorde, het opbieden, de bokkensprongvolgorde en de individuele stukjes netjes ingepast in het muziekstuk. Wel even wennen dat de knie-kick van de grondvolgorde ineens op een heel ander stukje muziek zat. Is mijn hele ijkpunt weg!

Ook even wennen dat je nog veel meer op elkaar en de muziek moet letten dan normaal. Zo moest je precies weten wanneer je waar in de muziek moet invallen met dansen. Normaal gesproken wacht je tot je voorgangers weg zijn of dat er een nieuw nummer wordt gestart. Dat was er nu niet bij. Als je voorgangers uitliepen qua tijd werd je toch geacht op te lopen, te starten met dansen en je voorgangers dus min of meer van de dansvloer af te duwen. Uitlopen kon namelijk helemaal niet, want dat zou betekenen dat we nog zouden dansen als het orkest allang was uitgespeeld en dat zou wat knullig zijn. Afijn, stress, stress en nog eens stress.

Zo zou de grondvolgorde beginnen na het “tussenriedeltje” van de saxofoon. Maar wat nu als de saxofonist ziek is, of dat die helemaal rechts zit en ik links sta (het was een podium van ongeveer 12 meter breed) en ik dus alleen maar de trombones hoor? En wat als ik het stukje voor het oplopen van finale helemaal mis (dat werd ik geacht aan te geven)? Dan wordt het alsnog een zooitje op het eind. Pfff, en dan toch net doen of het leuk is...

Gelukkig bleek het op de avond zelf allemaal mee te vallen. Het orkest speelde het precies zo als op de CD stond (eigenlijk nog beter, want op de CD stond zo nu en dan nog een valse noot en live heb ik die niet gehoord) en iedereen stond strak van de adrenaline zodat de concentratie erg hoog was. Deze concentratie zorgde er overigens wel voor dat sommige gezichten iets te strak stonden (volgens meegereisde fans), want erg ontspannen zag het er schijnbaar niet uit. De niet kenners vonden het echter prachtig (al weet ik niet of we de ouders van Sandra als objectief mogen beschouwen). Er zullen ongetwijfeld schoonheidsfoutjes in hebben gezeten, maar ik ga er maar vanuit dat het publiek die niet heel erg zijn opgevallen.

De vrijdag ging dus heel niet slecht (al moet ik de video nog zien) en we hadden de zaterdag nog! Daar begonnen we door de “generale repetitie” van vrijdag met een geruster hart aan. Gelukkig kwam Sandra er op de weg naar Culemborg achter dat ze de showkleding was vergeten. Zo sloeg alsnog de stress toe, waardoor de adrenaline weer rijkelijk door het lichaam raasde. Op en top geconcentreerd stonden we dan ook weer klaar voor nog een optreden. Dit keer ging het volgens dezelfde meegereisde fans stukken beter. Alles klopte zoals we hadden ingestudeerd. Hier en moesten paren, zoals was afgesproken, van de dansvloer “gedanst” worden omdat ze uitliepen, maar hierdoor kwamen we wel precies goed uit de muziek. Al met al een bijzondere ervaring.

Etienne

Werkt het niet? Volg dan deze link voor het filmpje (rechtsklikken en downloaden).

Nieuws van anderen

Optreden American Day

Opname van een optreden met acht paren op 7 juni 2015. Lokatie was het Julianapark in Utrecht.

16:04 min, 173 MB